Pierwszym było „pełnienie służby dozorowej na wodach terytorialnych” i właśnie to głównie realizowały polskie ścigacze, będąc „wołami roboczymi” polskiej floty i pozostając w cieniu jednostek uderzeniowych.
W rzeczywistości jednostki te miały przesłużyć jako okręty ZOP tylko półtorej dekady, do czasu wcielenie nowych dozorowców. Fiasko programu, w ramach którego zbudowano jedynie ORP "Kaszub" skłoniło decydentów do utrzymywania ścigaczy jako trzon sił ZOP niemal trzy razy dłużej niż to pierwotnie zakładano.
Dane taktyczno-techniczne uzbrojenie: dwie podwójne armaty AK-230 kalibru 30 mm (2xII), 2000 nabojów 12 bomb głębinowych B-1, zrzucanych z dwóch podpokładowych zrzutni i 12 dodatkowych bomb zrzucanych ze zrzutni na pokładzie głównym. 4 miny morskie AMD-1000 lub dalsze 6 bomb głębinowych mocowanych do 2 torów minowych
Przypisy
Bibliografia
Robert Rochowicz: Historia "912-ek" – patrolowców i ścigaczy w: Morza, Statki i Okręty nr 5/2004.
Kategoria:Polskie ścigacze okrętów podwodnych z okresu po 1945