Krytycy literaccy wskazywali na pewne podobieństwa między powieścią Boona a Blaszanym bębenkiem Güntera Grassa, odnośnie do koncepcji pewnych postaci oraz konstrukcji fabuły.
Ponieważ autor nie znalazł wydawcy w ojczystej Belgii, powieść ukazała się pierwotnie w Holandii i tam też powstały pierwsze przychylne recenzje nowatorskiej formalnie powieści. Po wydaniu w 1972 r. tłumaczenia utworu na język angielski Boon został zgłoszony przez holenderski i flamandzki PEN-club do literackiej nagrody Nobla, ostatecznie jednak pisarz tej nagrody nigdy nie otrzymałNagrodę za rok 1972 r. otrzymał australijski pisarz Patrick White..
Powieść, przełożoną na język polski przez Ryszarda Pyciaka opublikowało w Polsce wydawnictwo Czytelnik w 1982 r.
Akcja powieści rozgrywa się w dwóch równoległych płaszczyznach czasowych. Pierwsza z nich dotyczy wieku dziewiętnastego (najprawdopodobniej drugiej jego połowy). Jej bohaterką jest Ondyna, młoda, ambitna dziewczyna, próbująca na rozmaite sposoby uciec od szarej rzeczywistości rodzinnego miasta Aalst (miasta dwóch fabryk, gdzie zawsze pada deszcz, nawet wtedy, gdy świeci słońce).