Store norske leksikon podaje, że Lodowiec Szelfowy Filchnera-Ronne jest drugim co do wielkości lodowcem szelfowym świata, po Lodowcu Szelfowym Rossa.
Lodowiec Szelfowy Ronne zasilają odrębne lodowce spływające z lądu – Lodowiec Rutforda, Evans Glacier i Foundation Ice Stream. Lodowiec rozciąga się na przestrzeni 840 km, a grubość lodu osiąga ponad 150 m.
Historia Północną krawędź lodowca odkrył Finn Ronne (1899–1980), dzięki obserwacjom lotniczym w listopadzie i grudniu 1947 roku. W latach 1957–1958 dowodzona przez niego kolejna wyprawa ustaliła, że lodowiec rozciąga się daleko na południe. Ronne nazwał lodowiec „Lassiter Shelf Ice”, a ziemię leżącą na południe od niego „Edith Ronne Land”. Ponieważ istniało już Wybrzeże Lassitera na Ziemi Palmera, amerykański Advisory Committee on Antarctic Names (tłum. „Komitet doradczy ds. nazewnictwa Antarktyki”) przy United States Board on Geographic Names nadał lodowcowi nazwę „Ronne Shelf Ice”.
Roszczenia terytorialne do tego lodowca zgłaszają Argentyna (1942), Wielka Brytania (1908) i Chile (1940).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lodowce Antarktydy Kategoria:Lodowce szelfowe Kategoria:Antarktyda Zachodnia Kategoria:Morze Weddella