W stan gotowości były postawione pododdziały odwodowe. 1988 – na posterunku granicznym ze Strażnicy WOP Chałupki, zginął tragicznie, potrącony przez pociąg towarowy, żołnierz służby zasadniczej pełniący służbę graniczną na moście kolejowym. Pośmiertnie została nadana mu przez dowódcę WOP, na wniosek dowódcy GB WOP Srebrna Odznaka „Za Zasługi w Ochronie Granic PRL”. 1989 – maj, rozformowano strażnice w Równym i Bliszczycach. 1990 – 17 kwietnia rozwiązano dowództwo batalionu, a w jego miejsce powstała kompania zabezpieczenia pod dowództwem kpt. Ryszarda Szulca.
Dowódcy batalionu thumb|Defilada pododdziałów GB WOP na terenie Raciborza. Na czele mjr Mirosław Szypowski, za nim orkiestra z kapelmistrzem st. chor. sztab. Kazimierzem Studzińskim. Batalion otrzymał imię „Bohaterów Powstań Śląskich” (8 czerwca 1986) kpt. Bronisław Wasowski (był w 1952) płk Michał Radziecki (1952–12.1971) 20px|alt=płk Michał Radziecki d-ca batalionu (1952–12.1971) ppłk Gerard Kruk (12.1971–1976) kpt. Marian Kowalski (był wiosna 78–był jesień 79) – batalion odwodowy kpt. Majchrowicz – batalion odwodowy mjr Józef Mróz – batalion odwodowy ppłk dypl. Marian Kowalski (2. poł. 1984–01.1986) – batalion graniczny ppłk dypl. Władysław Zalewski (01.1986–10.1986) – batalion granicznyppłk dypl.