Suleiman Cassamo (ur. 2 listopada 1962 w Marracuene) – mozambicki pisarz, inżynier, wykładowca na Uniwersytecie im. Eduardo Mondlane w Maputo.
Urodził się 30 km na północ od Maputo w rodzinie muzułmańskiej. W domu rodzinnym pisarza używano głównie języka ronga. Systematyczną naukę portugalskiego rozpoczął dopiero w szkole podstawowej. W 1988 ukończył mechanikę na uniwersytecie w Maputo. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Mozambickich, w latach 1997–1999 pełnił funkcję przewodniczącego związku.
Twórczość Suleiman Cassamo jest autorem krótkich tekstów, felietonów i opowiadań, początkowo publikowanych w mozambickich czasopismach. W 1999 roku ukazała się jego powieść Palestra para um morto (Wykład dla nieboszczyka), nawiązująca do napisanej przez Juana Rulfo powieści Pedro Páramo. W swojej twórczości Cassamo porusza problemy społeczne współczesnego Mozambiku: wpływ wielu lat wojny domowej i kolonizacji na losy Mozambijczyków, współistnienie tradycji i nowoczesności, trudną sytuację kobiet. Na kształt jego prozy miały wpływ dzieła pisarzy latynoamerykańskich, m.in.: Jorge Amado, Jorge Luisa Borgesa oraz autorów pochodzących z USA: Edgara Allana Poe, Williama Faulknera.