Występowanie G. silvanus to endemit zamieszkujący północny wschód Madagaskaru w okolicy zatoki Antongila i położoną niedaleko wyspę Nosy Mangabe. Obecność płaza na półwyspie Masoala nie jest pewna.
Zwierzę żyje na wysokości poniżej 400 m n.p.m. Zasiedla ono pierwotne lasy deszczowe. Zamieszkuje okolice strumieni, pomiędzy głazami i w jaskiniach. Właśnie w szczelinach pomiędzy głazami zaobserwowano nawołujące samce, wydające z siebie terkotliwy głos z regularnymi przerwami. Osobniki spotykano też w nocy na liściach. Bezogonowy nie radzi sobie w środowisku zmodyfikowanym działalnością ludzką.
Odkrycie Osobnik uznany później za holotyp i oznaczony jako MRSN A1661 znaleziony został w Réserve Spéciale de Nosy Mangabe przez F. Andreone około 21:00 27 czerwca 1995. Był to dorosły samiec o trójkątnej głowie szerszej od tułowia, wystających nozdrzach, wydatnych bębenkach i fałdzie skórnym za nimi, o najdłuższym 4. palcu i opuszkach palców stóp większych niż na dłoni, prawie stykających się gruczołach udowych i zrośniętych bocznych kościach śródstopia. Worka rezonansowego nie zauważono. Siedział na liściach niewielkiego drzewa w okolicy strumyka około metra nad ziemią. W okolicy nawoływała grupka Gephyromantis redimitus. Okaz zakonserwowano w alkoholu. Spotykano też inne osobniki tego gatunku, utrwalone na zdjęciach.