Dzieło Hollatza było ostatnim całościowym i systematycznym wykładem luterańskiej ortodoksji przed nastaniem ery pietyzmu. Choć również u niego można dostrzec pewne wpływy pietystyczne (np. skłonność do uwzględniania jednostkowej perspektywy egzystencjalnej), w pracy Scrutinium veritatis in mysticorum dogmata (1711) występował on przeciw mistycznym tendencjom tego nurtu.
Dzieła
Examen theologicum acroamaticum, Stargard 1707; Scrutinium veritatis in mysticorum dogmata, Wittenberg 1711; Ein gottgeheiligt dreifaches Kleeblatt, 1713; Anweisung zum Rechten Gebet im Geist und in der Wahrheit. Leipzig/Görlitz 1747; Die Meßianische Religion, Zwickau 1747; Sämtliche Erbauliche Schrifften, Frankfurt am Main 1750; Evangelische Gnaden-Ordnung, Zürich 1751; Abhandlung Vom Zustand der Kirche Christi zur letzten Zeit, Frankfurt am Main/Leipzig 1752.
Niektóre dzieła Hollatza zostały w XVIII wieku przetłumaczone na język polski i wydane drukiem.
Przypisy
Bibliografia J. Pelikan Jr.: Natural Theology in David Hollaz, „Concordia Theological Monthly” 1947 nr 18, s. 253-263. P. Wolff: Hollatz, David, w: New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, t. V. Grand Rapids: Baker Book House, 1953, s. 323.
Kategoria:Niemieccy dogmatycy protestanccy Kategoria:Niemieccy teolodzy luterańscy Kategoria:Ludzie związani ze Stargardem Kategoria:Urodzeni w 1648 Kategoria:Zmarli w 1713 Kategoria:Ludzie związani z Dobrzanami