Recenzje Według recenzji z 1992 roku w pierwszych zeszytach cele postawione przez redakcję przy uruchomieniu czasopisma osiągnięto częściowo. Informacyjne działy – „Bibliografia” i „Kronika” – publikowały dane z opóźnieniem, co utrudniało śledzenie nowych publikacji. Doceniano za to dbałość o ciągłość bibliografii. W „Kronice” mimo kilkuletnich opóźnień dokumentacja miała wartość dla badań nad recepcją Norwida, choć wyrażano obawy, czy redakcja nadrobi zaległości.
Dział „Recenzje” zawierał starannie wyselekcjonowane omówienia ważnych publikacji norwidologicznych, mimo niewielkiego zainteresowania tym gatunkiem. Choć też pojawiały się z opóźnieniem, obejmowały monografie, tomy referatów, interpretacje wierszy, edycje korespondencji oraz antologie poezji o Norwidzie, a także wydania jego dzieł i tłumaczenia. Autorami byli uznani specjaliści, co podnosiło rangę tego działu. W „Inedita” publikowano nieznane dotąd teksty i zapiski Norwida z komentarzami historycznymi, filologicznymi oraz fotokopiami wszystkich odnalezionych autografów.