Benemerenti lub rzadziej Bene merenti (łac. dobrze zasłużonemu) – odznaczenie honorowe ustanowione przez papieża Grzegorza XVI w 1832 roku, przyznawane za długoletnie i wyjątkowe zasługi dla Kościoła katolickiego, oddane wraz z rodzinami i społecznościamiwikisource:Catholic Encyclopedia (1913)/Pontifical Decorations.
Historia Dzisiejszy medal Benemerenti sięga różnych tradycji medali papieskich zwanych „Benemerenti” lub „Bene merenti”, które były przyznawane za zasługi cywilne, a szczególniej wojskowe.
Medal po raz pierwszy przyznał papież Pius VI (1775-1799) jako odznaczenie wojskowe.
W 1818 r. Pius VII przyznawał takie odznaczenie, aby nagrodzić lojalność tych, którzy wyróżnili się w stosunku do papieża po odrodzeniu władzy i zakończeniu rządów napoleońskich w Rzymie.
Papież Grzegorz XVI (1831-1846) przyznawał medal Benemerenti członkom armii papieskiej walczącej w Ferrarze, Bolonii i Wiedniu.
Pius IX (1846-1877) odznaczał medalem te osoby wojskowe, które nie kwalifikowały się do odznaczenia Orderu Złotej Ostrogi.
W 1891 r. różnorodne medale „Benemerenti” i „Bene merenti” zostały połączone przez Leona XIII, który stworzył jedno trwałe wyróżnienie. W praktyce było ono przyznawane za wieloletnie zasługi dla Kościoła lokalnego (parafii) – niezwykle zasłużony dla niewielkiej społeczności.