Mobilizowana w całości albo poszczególnymi Okręgami Korpusów. Brązowa obejmowała dwie podgrupy: pierwszy rzut kwater głównych armii i Samodzielnych Grup Operacyjnych (GO) z odpowiednimi formacjami łączności lotnictwo, jednostki OPL, pododdziały naprawy linii kolejowych łącznie z jednostkami wystawianymi przez Ministerstwo Komunikacji. Mobilizacja obu grup rozpoczynała się już w pierwszym, wstępnym okresie zagrożenia militarnego.
Niebieska: wielkie jednostki piechoty stacjonujące na granicy z Niemcami. Zasady mobilizacji były identyczne jak grupy czerwonej.
Żółta: „odwód osłony”, obejmowała większość jednostek kawalerii, oddziały pozadywizyjne oraz część oddziałów piechoty, stacjonujących w głębi kraju, przeznaczone do wzmocnienia w II rzucie osłony dowolnej granicy.
Czarna: dwie dywizje piechoty (26 i 28), brygada pancerno-motorowa (10 BK), jednostki pozadywizyjne oraz pododdziały i zakłady służb tworzące Korpus Interwencyjny, przeznaczony do wzmocnienia sił w strefie zagrożonej granicy.