Józef Julian Sopotnicki (ur. 8 lutego 1882Rocznik Oficerski z 1928 s. 887 oraz Rocznik Oficerski Rezerw z 1934 s. 323, jako datę urodzenia podano „6 lutego 1881”. w Przemyślu, zm. 23 sierpnia 1942 w obozie koncentracyjnym KL Auschwitz) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Grobowiec rodzinny Józefa Sopotnickiego z symboliczną inskrypcją upamiętniającą jego osobę Życiorys Był synem Józefa (1842–1903, kapitan armii austriackiej) i Marii z domu Skrzyszowskiej. Był zawodowym oficerem piechoty cesarskiej i królewskiej Armii. Na stopień podporucznika został mianowany 1 września 1900. Służył w Śląsko-Morawskim Pułku Piechoty Nr 100 w Krakowie. W 1904 został przyjęty do Szkoły Wojennej w Wiedniu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1906. Z dniem 1 listopada tego roku, po ukończeniu studiów, otrzymał tytuł oficera przydzielonego do Sztabu Generalnego i został przydzielony do 11 Brygady Górskiej w Tuzli na stanowisko oficera sztabu. W następnym roku został przydzielony na takie samo stanowisko do 47 Brygady Piechoty w Przemyślu. W czasie studiów i służby w sztabach pozostawał oficerem nadetatowym Pułku Piechoty Nr 100. W czasie I wojny światowej, 19 października 1914 został ranny pod Niskiem.