Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Jugosławii zadebiutował 14 maja 1953 roku w przegranym 1:3 towarzyskim meczu z Belgią. W 1954 roku został powołany do kadry narodowej na mistrzostwa świata. Nie zagrał tam w żadnym pojedynku, a Jugosławia odpadła z turnieju w ćwierćfinale. W 1956 roku zajął z drużyną narodową 2. miejsce na letnich igrzyskach olimpijskich.
W 1958 roku po raz drugi znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata. Wystąpił tam w meczach ze Szkocją (1:1), Francją (3:2), Paragwajem (3:3) oraz RFN (0:1). W pojedynku z Francją strzelił dwa gole, a z Paragwajem jednego. Tamten mundial Jugosławia ponownie zakończyła na ćwierćfinale. W latach 1953–1961 w reprezentacji Jugosławii rozegrał w sumie 37 spotkań i zdobył 28 bramki.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej trenował takie zespoły jak: Austria Klagenfurt (Austria), Independiente Santa Fe (Kolumbia), reprezentacja Kolumbii, FK Vojvodina (Jugosławia), Olympiakos SFP (Grecja), reprezentacja Jugosławii, Fenerbahçe SK (Turcja), Apollon Ateny (Grecja), Catanzaro (Włochy), Diagoras (Grecja), AEK Ateny Grecja), Fenerbahçe, Gaziantepspor (Turcja), Bakırköyspor (Turcja), Karşıyaka SK (Turcja), Fenerbahçe oraz Ethnikos Pireus (Grecja).