Rudolf Jung (ur. 27 lipca 1882 w Winterthur, zm. 15 grudnia 1958) – jeden z najwybitniejszych szwajcarskich tenorów bohaterskich (Heldentenor), odtwórca ról wagnerowskich, przez wiele lat solista Opery Wiedeńskiej.

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Ojcem śpiewaka był Ernst Jung, architekt w Winterthur, matką Fanny z Biedermannów. Na początku swojej kariery koncertował jako barytonChris Walton, Othmar Schoeck: life and works, University of Rochester Press, New York, 2009, s. 357., jednakże szybko odkrył w sobie predyspozycje do tenorowej testitury, dzięki czemu dysponując dużym, ciemnym głosem poświęcił się rolom dramatycznym.

W 1911 roku w Zurychu, jeszcze jako baryton, nagrał cykl pieśni Othmara Schoecka, z którym się przyjaźnił. Artyści często występowali wspólnie podczas koncertów dla zuryskiej publiczności, podczas których kompozytor akompaniował Jungowi na fortepianie.

Już jako tenor bohaterski był solistą największych teatrów muzycznych w Europie, w tym m.in.: solista w partiach wagnerowskich w Stadttheater ZürichFritz Güttinger, Streifzüge durch die Welt des Stummfilms, Wilhelm Fink Verlag, 1992, s. 258..