Obecnie stosowanych jest wiele wersji mocowania wierteł: powszechne walcowe i sześciokątne w trójszczękowych uchwytach wiertarskich, tulejkach zaciskowych, szybkie mocowanie popularne SDS Plus i SDS Max w sprzęcie instalatorskim (budowlanym) oraz mocowanie za pomocą stożka Morse’a, w zastosowaniach przemysłowych.
700px|thumb|left|Geometria wiertła krętego: 2κ – kąt wierzchołkowy, ψ – kąt pochylenia ścina, λ – kąt pochylenia linii śrubowej rowka
250px|thumb|Świdry Budowa wiertła krętego: główna krawędź skrawająca pomocnicza krawędź skrawająca krawędź poprzeczna (ścin) powierzchnia przyłożenia rowek wiórowy pomocnicza powierzchnia przyłożenia (łysinka) rdzeń chwyt walcowy zabierak chwyt stożkowy Morse’a płetwa
Wiertła koronowe thumb|Wiertło koronowe Wiertła koronowe, zwane również trepanacyjnym, stosowane są do wykonywania (wykrawania) otworów o dużych średnicach poprzez skrawanie materiału przedmiotu obrabianego jedynie na obwodzie wykonywanego otworu. Wiertło koronowe ma postać rury (do wierceń głębokich) lub „garnka” (do wierceń płytkich) z ostrzami rozmieszczonymi na obwodzie krawędzi części roboczej. Ostrza najczęściej wykonywane są z węglików spiekanych.