Podróż do Pekinu W 1517 roku Tomé Pires udał się wraz z flotą Fernão Pires de Andrade do Kantonu. Gdy Portugalczycy przybili do brzegu, oddali na cześć gospodarzy salwę armatnią. Okazało się, że zwyczaj ten nie był przyjęty wśród Chińczyków i taka forma powitania została odebrana jako zniewaga. Mimo że nieporozumienie zostało szybko wyjaśnione, Portugalczycy zyskali opinię źle wychowanych barbarzyńców.
Dopiero 23 stycznia 1520, po niemal 3 latach oczekiwania na zgodę urzędników, Tomé Pires wyruszył w dalszą drogę do Pekinu w towarzystwie siedmiu Portugalczyków i kilkunastu miejscowych współpracowników. Ponieważ wiele zakątków Chin było połączonych kanałami, większość drogi odbył drogą rzeczną z wyjątkiem krótkiego odcinka w górach.
W maju przybył do Nankinu, gdzie przebywał cesarz Zhengde. W relacjach portugalskich podróżników pojawia się wzmianka o rzekomym spotkaniu ambasadora z cesarzem. Nie wiadomo, czy spotkanie to rzeczywiście miało miejsce, czy Portugalczycy pomyłkowo wzięli za cesarza jednego z jego wyższych urzędników.