Ostatnia Wieczerza (ros. Тайная вечеря) – obraz olejny Nikołaja Gaya, namalowany w 1863.
Okoliczności powstania Nikołaj Gay namalował Ostatnią Wieczerzę w czasie sześcioletniego pobytu we Florencji, na państwowym stypendium otrzymanym za dotychczasowe wyniki w nauce malarstwa. Za inspirację dla kompozycji mógł służyć obraz na ten sam temat widziany przez artystę w konkatedrze w Valletcie.
Opis Obraz ukazuje moment następujący po zakończeniu wieczerzy Jezusa z apostołami. W ciemnej, oświetlonej tylko jedną lampą izbie Jezus odpoczywa na łożu w pozycji półleżącej, wspierając głowę dłonią. Jego twarz wyraża spokojne zdecydowanie, ale i świadomość nadchodzących zdarzeń i budzącą się pod jej wpływem trwogę. U stóp Jezusa, na łożu wspiera się Jan, ubrany w ciemnozieloną szatę, po drugiej stronie stołu stoi znacznie starszy, ubrany w brązową szatę Piotr. Obydwaj obserwują Judasza, który stojąc tyłem do widza ubiera się w płaszcz, by opuścić Wieczernik i udać się do sanhedrynu. Na ich twarzach malują się podejrzenia w kwestii zamiarów odchodzącego. Inni apostołowie gromadzą się w półmroku, za plecami Jezusa. W pomieszczeniu widoczne są elementy wskazujące na przebieg minionej wieczerzy: dwa kieliszki, butelka i talerze na stole, misa, w której Jezus umywał nogi apostołów.