thumb|left|Filipińscy skauci w Forcie McKinley strzelający z armaty przeciwpancernej 37 mm podczas treningu w 1941 roku Siły Visayas i Mindanao (dowództwo w Cebu City) dowodzone były przez gen. Williama F. Sharpa i składały się z: filipińskiej 61 Dywizji Piechoty gen. B.G. Chynowetha (61., 62. i 63 Pułk Piechoty oraz 61. pułk artylerii lekkiej), filipińskiej 81 Dywizji Piechoty gen. G.S. Forta (81., 82. i 83 Pułk Piechoty oraz 81 Pułk Artylerii Lekkiej) oraz filipińskiej 101 Dywizji Piechoty gen. J. Vachona. Wszystkie pułki artylerii nie otrzymały uzbrojenia, gdyż 17 grudnia zatopiono transportowiec SS „Corregidor”, który przewoził sprzęt wojskowy.
Obroną wybrzeża dowodził gen. George F. Moore, który dysponował czterema pułkami artylerii nadbrzeżnej. Siły rezerwowe stanowiły: 43. pułk kawalerii płk. J.P. Horana i Dywizja Filipińska gen. M.S. Lougha (31. pułk piechoty oraz 45. i 57 Pułk Kawalerii). Dywizja ta składała się w większości z żołnierzy amerykańskich, filipińskiej 91 Dywizji Piechoty gen. Luthera R. Stevensa oraz z Provisional Tank Group dowodzonej przez płk. Jamesa R.N. Weavera. W skład grupy wchodziły 192. batalion czołgów płk. Theodore F. Wickorda i 194. batalion płk. Ernesta B. Millera. Bataliony składały się etatowo z czterech kompanii i powinny posiadać (każdy) 54 czołgi lekkie M3 Stuart.