Tak samo jak w przypadku amerykańskich patroli na rzece Jangcy kanonierki także stały się częścią morskiej obrony Filipin: USS „Asheville” (zatopiony na południe od Jawy 3 marca 1942 roku), USS „Mindanao” (stracony 2 maja 1942 roku), USS „Luzon” (samozatopiony 6 maja 1942 roku, a następnie podniesiony z dna i wcielony do służby Japończyków), USS „Oahu” (zatopiony 5 maja 1942 roku) i USS „Quail” (samozatopiony 5 maja 1942 roku). W grudniu 1941 roku siły morskie zostały wzmocnione przez szkuner USS „Lanikai”.
Siły japońskie Japończycy powierzyli zadanie zdobycia Filipin 14 Armii, dowodzonej przez gen. Masaharu Hommę. Dysponował on 16. i 48 Dywizją Piechoty i samodzielną 65 Brygadą Piechoty. Dywizje piechoty wspierane były przez 4 Pułk Czołgów ppłk. Kumagaya (38 czołgów lekkich „Typ 95”) oraz 7 Pułk Czołgów płk. Sonody (32 czołgi średnie „Typ 89”). Wsparcie artyleryjskie (poza artylerią dywizyjną) zapewniały 45., 46. i 47 Pułk Artylerii oraz 30. i 31 Samodzielny Pułk Artylerii. 14 Armia dysponowała trzema samodzielnymi pułkami inżynieryjnymi, 12 kompaniami transportowymi oraz oddziałami sanitarnymi. Łącznie w 14 Armii znajdowało się 47 tys.