Powstanie Rogowa 1919-1920 (ros. Роговский мятеж 1919–1920) – antycarskie i antybolszewicie wystąpienie zbrojne anarchistów na Ałtaju podczas wojny domowej w Rosji.
Przebieg Wiosną 1919 roku w priczernskim kraju, ałtajskiej guberni, zostały sformowane oddziały partyzanckie anarchistów I. P. Nowosiełowa, a następnie Grigorija F. Rogowa. Oddział G. F. Rogowa działał na obszarze okręgów barnaulskiego i bijskiego. Liczył około 5 tys. ludzi. Wkrótce zajęły je wojska Białych pod dowództwem Aleksandra W. Kołczaka. Anarchiści podjęli walkę przeciwko Białym na granicy tomskiej i ałtajskiej guberni nad rzeką Czumysz. Do jesieni 1919 zajęli 18 wsi. Miejscowi bolszewicy podjęli decyzję o podporządkowaniu powstańczych oddziałów. W tym celu do oddziału G. F. Rogowa zostało wysłanych 12 komunistów na czele z M. I. Worożcowem. Jednakże G. F. Rogow zdecydowanie przeciwstawił się ich działaniom i odesłał ich z powrotem. Jednakże odeszła z nimi duża część partyzantów, tworząc Czumyską Dywizję Partyzancką pod dowództwem M. I. Worożcowa. Reszta pozostała z G. F. Rogowem.