Denys Zubrycki herbu WieniawaПравославная энциклопедия: Зубрицкий (ukr. Денис Іванович Зубрицький, pol. Dionizy Zubrzycki, ur. 1777 w Batiatyczach, zm. 4 stycznia 1862 we Lwowie) – ukraiński historyk, etnograf, archiwista, publicysta, czołowy działacz ruchu moskalofilskiego w Galicji.

W 1795 ukończył gimnazjum we Lwowie, i rozpoczął karierę urzędniczą. W latach 1829–1847 był współpracownikiem Instytutu Stauropigialnego.

Zubrycki głosił potrzebę językowej i literackiej konsolidacji narodu ruskiego z Rosją, podkreślał niepodzielność całego narodu ruskiego, do którego zaliczał Rosjan, Ukraińców i BiałorusinówJan Kozik, Ukraiński ruch narodowy w Galicji w latach 1830-1848, Kraków 1973, s. 120, 152. Powszechną cechą poglądów Zubryckiego był antysemityzm, pisał on m.in.:

Swoje utwory pisał w jazycziju oraz w językach polskim i niemieckim.

Główne prace Rys do historii narodu ruskiego w Galicji i hierarchii cerkiewnej w temże krolestwie (1837), Kronika miasta Lwowa (1844), Krytyczno-historyczna powieść minionych lat Czerwonej albo Halickiej Rusi (Критико–історична повість временних літ Червоної або Галицької Русі, 1845), Historia starodawnego księstwa Halickiego w trzech tomach (Історія стародавнього Галицького князівства в трьох томах, 1852–1855).