Bitwa o Sumatrę – bitwa stoczona w dniach 14 lutego – 29 marca 1942 roku. Bitwa była częścią wojny na Pacyfiku w Azji Południowo-Wschodniej podczas II wojny światowej i doprowadziła do zdobycia wyspy przez wojska japońskie. Inwazja na Sumatrę została zaplanowana przez wojska japońskie przed inwazją na Jawę w celu zniszczenia lewej flanki wojsk alianckich w Holenderskich Indiach Wschodnich i w celu dostępu do Jawy.
Sytuacja na froncie przed bitwą i siły aliantów Zdobycie przez Japończyków Menado na Celebesie oraz Balikpapanu stworzyło korzystne warunki dla prowadzenia dalszych operacji. W zasięgu lotnictwa japońskiego znalazł się Rabaul na Nowej Brytanii, Ambon – wyspa w archipelagu Moluków – oraz wyspa Timor (częściowo należąca do Holandii, a częściowo do Portugalii)Encyklopedia II wojny światowej nr 15..., s. 259..
Brytyjczycy brali pod uwagę możliwość upadku Celebesu, dlatego już 16 grudnia 1941 roku marsz. Brooke-Popham uzgodnił z Holendrami wspólne operacje powietrzne w tym rejonie. Holendrzy udostępnili lotniska na Sumatrze i Jawie. Przygotowaniem baz lotniczych kierował wicemarsz. Convay PulfordEncyklopedia II wojny światowej nr 15..., s. 259–260..