15 stycznia 1921 został odkomenderowany do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. 24 maja 1921 złożył egzamin polonistyczny z zakresu szkoły średniej przed Komisją egzaminacyjną dla oficerów przy Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze.
30 czerwca 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:27 lipca 1921 wrócił do macierzystego oddziału i objął obowiązki oficera sztabowego pułku. 30 czerwca 1924 objął obowiązki zastępcy dowódcy 2 pułku ułanów. 26 stycznia 1922 został mianowany majorem. 3 maja 1922 został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 93. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1927 i 13. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 14 lipca 1927 do 4 lutego 1928 pełnił obowiązki dowódcy pułku. 12 lutego 1928 objął dowództwo 3 pułku ułanów w Tarnowskich Górach. 10 listopada 1930 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 4. lokatą w korpusie kawalerii. W marcu 1937 objął dowództwo 13 pułku ułanów wileńskich w Nowej Wilejce. W marcu 1939 przeniesiony został do 4 pułku strzelców konnych w Płocku na stanowisko dowódcy pułku.