Bryłę kościoła otaczają niższe dobudówki: kruchta od zachodu, prosto zamknięte prezbiterium od wschodu, zakrystia od północy i sala parafialna od południa. Konstrukcja dachu to płasko ścięty ostrosłup przykryty dwoma dachami dwuspadowymi przecinającymi się pod kątem prostym. Fasada i dach pokryte są pomalowanym na czerwono gontem, co stanowi ukłon w stronę szwedzkich kościołów drewnianych. Na przecięciu dachów wznosi się sygnaturka.
Na krawędziach dachu kościoła od strony północnej, zachodniej i południowej ustawiono 12 pozłacanych figur z brązu, wysokich na 2 m i ważących po 250 kg, wykonanych przez Christiana Erikssona. Pierwotnie miały to być figury 12 apostołów, ale później artysta zmienił zamiar i postanowił w figurach zawrzeć różne stany psychiczne człowieka, dając – dla ułatwienia – stosowne napisy na cokołach figur. Od strony północnej są to kolejno, patrząc od wschodu: Rozpacz, Nieśmiałość, Megalomania, Pobożność, Ufność, po stronie zachodniej Natchnienie i Zachwyt a po południowej: Pokora, Miłość, Smutek, Melancholia i Skupienie.