thumb|320px|Motława i Młode Miasto (w głębi, po prawej), ok. 1835 Młode Miasto (niem. Jungstadt) – obszar w Gdańsku, w dzielnicach Śródmieście i Młyniska, otoczony wodami Kanału Raduni, Motławy i Wisły.
Młode Miasto uzyskało lokację miejską w 1380 roku, zdegradowane w 1455 rokuRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 30-31..
Historia Młode Miasto zostało utworzone (na terenie dzisiejszego Gdańska) przez zakon krzyżacki w 1380, na prawie chełmińskim, jako ostatni z ośrodków średniowiecznej aglomeracji – Głównego Miasta (relokowanego w 1342 r.), Starego Miasta (ok. 1374 r.) i Osieka. Nie mogło zostać nazwane Nowym Miastem, gdyż tak nazywało się ówcześnie Główne Miasto. Położone było na północny zachód od Starego Miasta, w rejonie dzisiejszych ulic Robotniczej, Malarzy i Jana z Kolna, i rzeki Martwa Wisła (między torami kolejowymi i przystankiem SKM Gdańsk Stocznia a Martwą Wisłą). W wyniku badań archeologicznych prowadzonych w 2018 roku przy ulicy Robotniczej 18-19, odkryto pozostałości drewnianej zabudowy mieszkalnej z końca XIV i I połowy XV wieku, związanej z Młodym Miastem. Wielkość oraz zasięg miasta nie są znane, jednak liczbę mieszkańców szacuje się od ok. 1500 do 4000P. Samól, Młode Miasto Gdańsk (1380-1455) i jego patrymonium, Gdańsk 2018, s.