Beihefte zum Botanischen Centralblatt – niemieckie czasopismo botaniczne wydawane w latach 1891–1940. Ukazywało się nieregularnie, zwykle corocznie, choć bywały lata, gdy nie ukazało się wcale (1916, 1926) i lata gdy wydawano trzy numery (1903, 1909, 1933). W sumie ukazało się 60 numerów, z czego 42 w dwóch odrębnych sekcjach. Wydawane było początkowo w Kassel, od nr 12 (1902) w Jenie, od nr 18 (1905) w Lipsku, od nr 20 (1906) w Dreźnie.
Zawartość Do tomu 9 (1900) czasopismo zawierało wyłącznie zestawienia bibliograficzne bieżącego piśmiennictwa botanicznego ze świata wraz ze streszczeniami. Spis not bibliograficznych ze streszczeniami uporządkowany jest w następujące działy: „Historia botaniki”, „Nomenklatura i terminologia”, „Rośliny zarodnikowe ogólnie”, „Glony”, „Grzyby”, „Porosty”, „Mszaki”, „Paprotniki”, „Fizjologia, biologia, anatomia i morfologia”, „Systematyka i fitogeografia”, „Botanika farmaceutyczna”, „Botanika stosowana”, „Ogrody i instytuty botaniczne”, „Metody i instrumenty badawcze”.
Od tomu 10 (1901) publikowane były także oryginalne prace naukowe z zakresu botaniki, a na stronie tytułowej pojawił się podtytuł „Original-Arbeiten. Herausgegeben unter Mitwirkung zahlreicher Gelehrten von (...)”.