Antoine Raymond Joseph de Bruni d’Entrecasteaux (ur. 8 listopada 1737 na zamku Entrecasteaux, w pobliżu Entrecasteaux, zm. 21 lipca 1793 na oceanie) – francuski nawigator, podróżnik i odkrywca, który badał wybrzeża Australii w latach 1792–1793, w trakcie wyprawy wysłanej na poszukiwania zaginionej bez śladu ekspedycji La Pérouse’a. Jego badania w znacznym stopniu przyczyniły się do poznania wybrzeży Australii i archipelagów mórz południowych.
Młodość Podstawowe wykształcenie zdobywał w szkole jezuickiej i wszystko wskazywało na to, że pisane jest mu życie klasztorne. Jednak dzięki interwencji ojca, w roku 1754 wstąpił do Marine Royale. Podczas działań zmierzających do odzyskania Balearów przez Hiszpanię d’Entrecasteaux był podchorążym na pokładzie okrętu La Minerve, zaś w kwietniu 1757 roku został awansowany do stopnia podporucznika. Jego dalsza kariera w marynarce zapowiadała się nieciekawie, przez jakiś czas sprawował funkcje administracyjne w wydziale ds. portów i arsenałów i dopiero w roku 1785 uzyskał stanowisko dowódcy flotylli w Indiach Wschodnich. Pełniąc tę funkcję wytyczył nową drogę do Kantonu przez Cieśninę Sundajską i Moluki, szczególnie dogodną w okresie południowo-wschodniego monsunu.