thumb|Wojciech Brydziński i Ludwik Solski w sztuce Wielki Fryderyk Adolfa Nowaczyńskiego thumb|Grób Wojciecha Brydzińskiego na cmentarzu Powązkowskim (2012) Wojciech Brydziński (ur. 28 stycznia 1877 w Stanisławowie, zm. 4 maja 1966 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy, reżyser, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956, bezpartyjny).
Życiorys Syn Teofila i Antoniny z Haasów. Uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie. W wieku 17 lat zadebiutował na scenie miejscowego teatru objazdowego w roli Kosińskiego w „Zbójcach”. Po kilku latach występów w objazdach zamieszkał w 1899 w Łodzi i znalazł się w zespole Teatru Polskiego. W 1906 przeniósł się do Warszawy i zaangażował do Teatru Rozmaitości. W 1914 Arnold Szyfman zaproponował mu pracę w nowym Teatrze Polskim, ale po wybuchu I wojny światowej Brydziński wraz z innymi członkami zespołu został deportowany do Rosji, gdzie w Moskwie powstała filia Teatru Polskiego. W tym okresie wystąpił także w wielu filmach rosyjskich. W 1922 powrócił do kraju.
W okresie międzywojennym występował w wielu filmach. Po wojnie powrócił do Teatru Polskiego, gdzie wystąpił m.in. w inaugurującej powojenną działalność Lilli Wenedzie Juliusza Słowackiego.