Działalność mennicza Złote statery Najstarsze jego złote statery pochodzące z 342 r. ery bosporańskiej (45/46 n.e.), bite były według wzoru ustalonego już za czasów króla Tyberiusza Juliusza Aspurgosa Filoromajosa. Wizerunek przedstawiony na awersie przypisuje się cesarzowi Klaudiuszowi, a na rewersie jego synowi Brytanikowi. Tutaj umieszczono jeszcze datę roczną oraz monogram Kotysa. Podobnie wyglądają inne statery z lat 345 i 346 tej ery.
Do pewnych zmian doszło na rewersach w latach 349–359, czyli 52–62 n.e. Pojawiły się wizerunki przypisywane Neronowi. Wyjątek stanowi stater z 352 r. (55/56 n.e.), który na stronie głównej ma wizerunek Agrypiny Młodszej, zaś na rewersie Nerona wraz z datą roczną i monogram Kotysa. Obok dwóch staterów królowej Dynamis Filoromajos jest to jedyne przedstawienie kobiety na staterach. Znamy także stater z 359 r. (62/63 n.e.), który zamiast monogramu króla posiada monogram Nerona. Jest to ostatni znana moneta z czasów panowania Kotysa I, bowiem cesarz Neron zakazał je wydawać.