Inny jego wizerunek mamy na monecie, z 374 r., bowiem przedstawia go w podeszłym wieku oraz z wieńcem na głowie. Do drugiej grupy zaliczają się statery z lat 377–382 ery bosporańskiej (80/81–85/86 r.) Na stronie głównej znajduje się wizerunek króla oraz napis ; na rewersie cesarza (Tytusa, potem Domicjana) oraz rok według tejże ery. Ten typ był kontynuowany bez zmian do końca bosporańskiego mennictwa, do 1 poł. IV wieku, dzięki czemu można było określić kolejność królów. Do trzeciej grupy zaliczamy statery z lat 383, 384, 386 r. ery bosporańskiej (86/87, 87/88, 89/90 n.e.) Zawierają one pełną tytulaturę króla w języku greckim TIBEPIOC IOYΛIOC BACIΛEYC. Ostatnie znane monety króla z 388 r. tejże ery (91/92 n.e.) mają zmienioną legendę (BACIΛEYC PECKOYΠOPEOC).

Monety miedziane Statery mają ogromne znaczenie dla ustalaniania chronologii monet miedzianych, bowiem dokonuje się porównania złotych i miedzianych monet z tego samego okresu mających portret tego samego króla. Dzięki czemu można dokonać zsynchronizowania monet miedzianych z datowanymi złotymi staterami.