Listwy są ustawione pod kątem 55 – 60°.
Ogólne charakterystyka: strukturalnie podobny do martenzytu, twardość około 55 HRC, wysoka twardość i odporność na ścieranie, dużo lepsza ciągliwość niż u bainitu górnego, dobra odporność na pękanie. thumb|150px|Rys. 1. Szkic listwy bainitu
Morfologia Zarówno bainit górny, jak i dolny charakteryzują się tym, iż składają z kolonii płytek ferrytu oddzielonych od siebie przez nieprzemieniony austenit, martenzyt i cementyt. Płytki ferrytu w poszczególnych skupiskach nie są od siebie izolowane, ale połączone w trzech wymiarach. Przyjmują uprzywilejowaną orientację krystalograficzną. Wykazano, że cieńsze końce płytek ferrytu swoje zarodkowanie rozpoczynały na granicy byłego austenitu, dlatego bardzo często przyjmują one kształt długich listew albo soczewek (patrz rys. 1). thumb|300px|Rys. 2. Schemat wykresu CTPc dla stali uwzględniający zakresy istnienia bainitu oraz umiarkowanej prędkości chłodzenia.