Losy sceniczne Premiera miała miejsce 27 lipca 1907 roku. Główne role zagrali Louis Treumann (Mateusz), Max Pallenberg (Lindoberer) i młody Hubert Marischka (Wincenty). Sukces opery był ogromny. Publiczność szalała oklaskując każdy numer. W muzyce Falla brzmiał nowy niewymuszony ton, równie daleki od maniery operowej, jak i banalnych piosenek śpiewanych po winiarniach. Dawał słuchaczom prostą melodię nie rezygnując z wielkich polifonicznych efektów ansamblowych. Doskonale kreślił charaktery. Krytycy chwalili nazajutrz zręczność, z jaką Fall rozmieścił akcenty pogody i sentymentu. Léon zaryzykował ponownie zmieniając repertuar swego festiwalu: przez resztę sezonu co wieczór wystawiał Wesołego chłopa. Przez 27 wieczorów widownia była pełna. Po sukcesie w Mannheimie Karczag zapewnił sobie prawo do wystawienia operetki w Theater an der Wien, a znana agencja berlińska wykupiła prawa wydawnicze na cały świat. Gdy wręczano Fallowi czek na 30 tysięcy marek miał powiedzieć: ależ tyle pieniędzy w ogóle nie istnieje. Pół roku po premierze Wesoły chłop wszedł do repertuaru wszystkich scen niemieckich, a Leo Fall stał się bogatym i sławnym kompozytorem. Wydaje mi się – pisał do ojca – że wpadłem do garnca ze złotem. Teraz muszę te parę moich groszy ściskać w garści i oszczędzać, aż uzbieram milion.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Operetki Leo Falla