Ze względu na pozycję wyliczenia i sposoby strukturalizacji elementów można wyodrębnić pięć typów opisu: opis anarchaiczny opis z ramą uspójniającą opis z dominantą semantyczną opis kinetyczny opis deformujący przestrzeńS. Wysołuch, Literatura a sztuki wizualne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 15-38.
Opis anarchiczny Jest to najprostszy typ opisu. Jego podstawową techniką jest metoda wyliczenia, wyliczenie to zaś nie zna ograniczeń – ma budowę otwartą. Anafory, powtórzenia służą podkreśleniu jednorodności wyliczenia. Najczęściej jednak taki szereg pełni funkcję żartobliwą. Philippe Hamon stwierdził, iż opis taki winien zostać uporządkowany i shierarchizowany, gdyż wtedy ułatwia to czytelność odbiorcy, lecz powoduje banalizację i spłycenie wartości artystycznych.
Opis z ramą uspójniającą Owa rama sygnalizuje początek, jak i koniec opisu. Rama uspójniająca polega na powtórzeniu tej samej formuły językowej, która wpier we wstępie występuje jako wprowadzenie do tematyki opisu, zaś na końcu służy podsumowaniu.