Przy łożu Maryi widoczna jest świeca, symbolizująca wieczną chwałę i cześć, jaka będzie jej oddawana.
Ukazana scena, zachowując kanony ikonopisarskie, została oddana w sposób dynamiczny, z dużą ekspresją widoczną zwłaszcza na twarzach opłakujących Matkę Bożą apostołów. Ikonopiśca ukazał ich w sposób typowy dla szkoły nowogrodzkiej – jako zwykłych, prostych ludzi podobnych do współczesnych mu ruskich chłopówНовгородская школа и «северные письма». Apostołowie, pogrążeni w bólu, wpatrują się w oblicze Marii, głęboko przeżywając jej odejście. W wyraźnym kontraście z nimi pozostaje majestatyczna postać Chrystusa. Tło ikony jest tradycyjnie złote, z motywami architektonicznymi. Dynamika przedstawionej sceny wyróżnia wizerunek wśród innych ikon ukazujących to samo wydarzenie.
Przypisy
Bibliografia The Tretyakov Gallery in Moscow, Aurora Art Publishers, Leningrad 1979, opis obrazu nr 3 (brak numerów stron) P. Gniedycz, Arcydzieła malarstwa rosyjskiego, Warszawa 2008, Arkady, Kategoria:Ikony w Galerii Tretiakowskiej