Zmobilizowany w kampanii wrześniowej służył jako lekarz w III dywizjonie 24 pułku artylerii lekkiej początkowo w Armii „Karpaty”, potem w Armii „Małopolska”. Po agresji ZSRR na Polskę 2 listopada 1939 aresztowany przez NKWD na Kresach WschodnichEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 98.. Wpierw osadzony w więzieniu w Dniepropietrowsku, a latem 1940 wywieziony do łagrów w okolicach Kujbyszewa, po czym wiosną 1941 do Workuty.
W wyniku podpisanego w lipcu 1941 Układu Sikorski-Majski 16 września tego roku zwolniony. Wędrując przygodnym transportem kolejowym z Workuty dotarł do Farab nad Amu-darią, a stamtąd barkami do Republiki Karakałpackiej. Zgłosił się do powstającej na terenie Związku Sowieckiego Armii Andersa i otrzymał przydział do 7 Dywizji Piechoty w Kermine. W sierpniu 1942 wraz z Armią Polską ewakuował się z ZSRR i statkiem przez Morze Kaspijskie przypłynął do Pahlawi w Iranie. Wiosną przybył do Khanakim w Iraku. Latem tegoż roku poprzez Czarną Pustynię dotarł do Palestyny. Tutaj otrzymał awans na stopień porucznika.