Stanisław Starzyński herbu Doliwa (ur. 1784 w Zamiechowie, zm. 10 października 1851 w Kulparkowie) – poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik.
Życiorys Był synem Erazma Starzyńskiego rotmistrza Kawalerii Narodowej i najstarszej córki Ignacego Poniatowskiego. Gdy w 1791 trafił do Warszawy z zamiarem wstąpienia do Korpusu Kadetów, w pamiętniku napisał: pamiętam, że nic mnie tak nie ujęło i nie przeraziło, jak widok licznych żebraków i kalek, co tłumami po ulicach a szczególnie cisnęli się przy kościołach. Czemuż im Król pieniędzy nie daje? pytałem się zdziwiony mojej matki. Czyż król ich nie widział?.
Korpus Kadetów opuścił po powstaniu kościuszkowskim i ostatecznie edukację (studia) zakończył 1805 w Wilnie. W kolejnych latach 1806-1817 zajmował się zarzadzaniem majątkiem ziemskim. Następnie zwiedził Rosję, Austrię i Włochy. W tym ostatnim kraju, w Wenecji spotkał poetę Byrona. Po śmierci ojca wrócił do Zamiechowa i ponownie zajmował się zarządzaniem majątkiem. W tym czasie gośćmi u niego byli m.in. Maurycy Gosławski, Franciszek Kowalski i Tymon Zaborowski.