na miejscu pozostał jedynie hieromnich Herman, pięciu innych zakonników oraz żona zamordowanego Iwana Ancyfierowa z dziećmi. Uciekający mnisi dotarli do wsi Sirowodskaja, gdzie rozdzielili się. Hieromnich Jonasz dotarł do Kożska, gdzie opowiedział proboszczowi miejscowej parafii o wydarzeniach w monasterze. Relację z wydarzeń przesłał biskupowi archangielskiemu również mnich Walenty, który 17 października dotarł do Monasteru Pertomińskiego.
Okres 1920–1999 Na miejscu zniszczonego klasztoru powstała wieś przeznaczona dla zesłańców, której nadano nazwę Kożposiołok. Istniała ona do 1954. Zabudowania monasterskie zostały niemal całkowicie zniszczone. Rozmowy w sprawie ich zwrotu Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu rozpoczęły się na początku lat 90. XX wieku. W 1998 na jego terenie zamieszkało dwóch mnichów i jeden posłusznik Pustelni Optyńskiej. Ostatecznie tylko ten ostatni pozostał w zrujnowanym klasztorze, składając wieczyste śluby zakonne z imieniem Micheasz. W 1999 monaster został oficjalnie reaktywowany, trwa jego odbudowa.