W 1784 roku urodził się w Woli Józef Maksymilian Ossoliński, słynący z ufundowania Biblioteki Narodowej im. Ossolińskich we Lwowie. Podczas rzezi galicyjskiej w 1846 r. w wiosce doszło do krwawych napadów na szlachtę. W czasie Wiosny Ludów w 1848 r. działał Roman Broniewski z Woli Mieleckiej.
W 1898 r. powstała w wiosce straż pożarna.
Podczas I wojny światowej w latach 1914–1915 wieś była terenem działań wojennych wojsk niemieckich i rosyjskich.
W 1920 r. powstało w wiosce Koło Gospodyń Wiejskich, założycielki postanowiły zorganizować się, by wspólnie rozwiązywać swoje problemy oraz czynnie uczestniczyć w środowisku wiejskim.
Wioska nie została wyzwolona, tak jak większość miejscowości powiatu mieleckiego w sierpniu 1944 r. W tym czasie stacjonowały tu jeszcze wojska niemieckie, które 15 listopada 1944 zarządziły ewakuację mieszkańców wraz z dobytkiem i inwentarzem. Podczas ostrzału sowieckiego spłonął dwór i szkoła oraz wiele domów i zabudowań gospodarczych. Wiosną 1945 roku została powołana w wiosce komisja ds. reformy rolnej, która przystąpiła do parcelacji majątku dworskiego w Woli Mieleckiej.
W 1968 r. przystąpiono do budowy garażu, a później Domu Strażaka, który oddano do użytku w roku 1976.