W 1772 r. Rzędzianowice dostały się pod zabór austriacki, nazwany Galicją. Na przełomie XIX i XX w. W Rzędzianowicach funkcjonowały trzy dwory: Rzędzianowice, Olszyny i Stojowice. Pod koniec lat 80. XIX w. w wiosce mieszkało 814 osób, w tym 715 katolików, 86 izraelitów oraz 8 ewangelików. W 1881 r. Wieś została sprzedana Żydowi Majerowi Hermele. Na przełomie lat 20 i 30 XX w. Majer Hermele zaczął wyprzedawać rzędzianowickie dobra: dwór Olszyny kupił Edward Daniel, który przybył tu ze Stanów Zjednoczonych, a w 1938 r. Dwór Stojowice nabył Jan Skrzypek z żoną CelinąW. Gąsiewski, Z ludu i dla ludu. Ks. Feliks Podgórniak (1901-1985). Proboszcz z Rzędzianowic – Jego parafia i parafianie, Agencja Wydawnicza „Promocja” w Mielcu, Mielec 2010, s. 13, 14, 15, ..
Podczas I wojny światowej wieś była dwukrotnie okupowana przez Rosjan, od 24 września do 3 października 1914 r. i od 8 listopada 1914 r. do 11 maja 1915 r. Tuż przed wybuchem II wojny światowej, we wrześniu 1939 r. wioska liczyła 1291 mieszkańców. Niemcy zajęli Rzędzinowice, podobnie jak Mielec 8 września 1939 r. 6 września 1944 r. wieś została zajęta przez żołnierzy Armii Czerwonej.