Alfred Nossig (ur. 18 kwietnia 1864 we Lwowie, zm. 22 lutego 1943 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, dramatopisarz, librecista i działacz polityczny żydowskiego pochodzenia.

Życiorys Urodził się we Lwowie w rodzinie żydowskiej. Był synem Fryderyki (zm. 1899). Jego siostrą była Felicja Nossig, żona Izydora Próchnika i matka Adama Próchnika.

W młodości propagował ideę asymilacji Żydów, czego wyrazem było wydawanie polskojęzycznego dziennika „Ojczyzna”. Wkrótce zmienił poglądy i stał się syjonistą. Jako pierwszy w Polsce w 1887 opublikował opracowanie dotyczące tego nurtu ideowego pod tytułem Próba rozwiązania kwestii żydowskiej. Pod koniec XIX wieku był korespondentem paryskim „Gazety Lwowskiej”. Uczestniczył w I Kongresie Syjonistycznym w Bazylei, gdzie popadł w konflikt z Theodorem Herzlem. Przez długi czas mieszkał i pracował w Berlinie.

Działał na wielu polach – stworzył Żydowską Organizację Kolonizacyjną (AIKO), tworzył opracowania statystyczne dotyczące ludności żydowskiej, rzeźbił (Juda Machabeusz, Król Salomon), napisał libretto do Manru Ignacego Paderewskiego oraz dramaty Wygnanie Żydów i Król Syjonu.