Roman Markuszewicz (ur. 30 marca 1894 w Warszawie, zm. 24 czerwca 1946 w Lublinie) – polski lekarz psychiatra, neurolog i psychoanalityk. Był autorem licznych prac, głównie psychoanalitycznych.
Życiorys Syn kupca Samuela Markuszewicza i Olgi z Bromaków (zm. 1911)Dzisiejsze pogrzeby. Nowa Gazeta 6 (320) s. 1 (16.7.1911)Nowa Gazeta 6 (319) s.4 (15.7.1911)Nowa Gazeta 7 (306) s. 104 (6.7.1912). Ukończył Gimnazjum Praskie, maturę zdał 19 czerwca 1913. Następnie studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu (1913/1914), Uniwersytecie Warszawskim (1915/1916), Uniwersytecie Jagiellońskim (1915–1918) i na Uniwersytecie w Zurychu (1917–1921), gdzie uzyskał tytuł doktora medycyny 5 października 1921 na podstawie dysertacji Untersuchungen über die Zusammensetzung der Nukleoproteide aus menschlichem Gehirn sporządzonej pod kierunkiem Hermanna EichhorstaDie Matrikeledition der Universität Zürich. Podczas studiów pracował w Instytucie Badań Mózgu w Zurychu Constantina von Monakowa. W latach 1921–1924 pracował w klinice Juliusa Wagnera-Jauregga w Wiedniu i jako asystent w klinice neurologicznej u Emila Redlicha. W 1924 nostryfikował dyplom i praktykował jako neurolog i psychiatra w Warszawie. Od 1939 do 1941 ordynator Szpitala Psychiatrycznego w Choroszczy.