Od początku celem właściciela nie było uczynienie z pałacu miejsca zamieszkania, ale umieszczenie w nim prywatnej kolekcji dzieł sztuki, aby była ona publicznie dostępna. W 1916 Franchetti zawarł umowę z władzami włoskimi, w której zobowiązał się przekazać państwu nieruchomość po zakończeniu prac remontowych w zamian za sfinansowanie tychże prac. W 1922 baron zmarł, a 18 stycznia 1927 zostało zainaugurowane muzeum, które na jego cześć nosi nazwę Galleria Giorgio Franchetti.

Architektura i dzieła sztuki 300px|left|thumb|Dziedziniec Nazwa pałacu pochodzi od faktu, że na początku jego istnienia niektóre części fasady były pokryte złotem. Były one częścią złożonej polichromii, która nie zachowała się do dzisiaj, uważanej za jeden z najcenniejszych przykładów gotyku weneckiego. Fasada budowli charakteryzuje się asymetrią między częścią lewą złożoną z portyku, nad którym wznoszą się dwupiętrowe loggie, oraz częścią prawą, gdzie przeważa lita ściana pokryta cennym marmurem z nielicznymi otworami. Budynek może się wydawać niedokończony, ale w rzeczywistości taki kształt był zamierzony przez projektantów i spowodowany niewielką ilością miejsca. Mimo to całość sprawia wrażenie układu harmonijnego, ponieważ płaszczyzny i otwory są rozłożone w sposób wyważonyPierluigi De Vecchi, Elda Cerchiari, I tempi dell’arte, t.