Jan Umiński (ur. 25 lipca 1930 w Rypinie, zm. 20 czerwca 1990 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, kapelan Solidarności, działacz opozycji demokratycznej w PRL
Życiorys Syn osadnika wojskowego, Tadeusza Umińskiego i nauczycielki Wandy z Gierłowskich. Dzieciństwo i młodość spędził na Suwalszczyźnie, gdzie jego ojciec gospodarował nadanym przez państwo majątkiem ziemskim. Jako nastolatek udzielał się w ruchu harcerskim oraz w ochotniczej straży pożarnej. Po maturze zdecydował się na przyjęcie stanu kapłańskiego co było konsekwencją ślubów złożonych po poważnym wypadku.
Absolwent Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Pracował jako wikary w parafiach rzymskokatolickich w Konstantynowie i Czarnocinie. W latach 1965–1967 proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Czarnocinie, a w latach 1971–1985 proboszcz parafii rzymskokatolickiej św. Floriana w Sulejowie. W 1985 roku z powodów zdrowotnych zrezygnował z administrowania parafią w Sulejowie pozostając w niej do śmierci rezydentem i opiekując się kaplicą na Polance.