Po odejściu ze stanowiska zaangażował się w działalność służącą zapobieganiu zmianom klimatu i podkreślaniu niebezpieczeństw z tym związanych dla państw wyspiarskich. W grudniu 2009 był reprezentantem Tuvalu na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu w Kopenhadze. Dzięki jego działalności jako negocjatora, Tuvalu zyskało miano jednego z państw najbardziej zaangażowanych w walkę ze światowymi zmianami klimatycznymi.
W wyborach parlamentarnych 16 września 2010 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Tuvalu, reprezentując okręg Nukufetau. W głosowaniu 29 września 2010 poparł wybór Maatii Toafy na stanowisko szefa rządu. Tego samego dnia w jego gabinecie objął urząd ministra spraw zagranicznych, środowiska i pracy.
24 grudnia 2010, po uchwaleniu trzy dni wcześniej wotum nieufności wobec rządu Maatii Toafy, był kandydatem na urząd premiera Tuvalu. W głosowaniu przegrał jednak z ministrem spraw wewnętrznych Willym Telavim stosunkiem głosów 7 do 8. Po usunięciu Telaviego ze stanowiska szefa rządu 1 sierpnia 2013, Sopoaga został wybrany premierem i zaprzysiężony 5 sierpnia 2013. Premierem był do 19 września 2019.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Tuvalu Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Wicepremierzy Tuvalu