29 czerwca 1934 roku, United States Army Air Corps podpisało z Boeingiem wstępną umowę na budowę prototypu bombowca oznaczonego jako XBLR-1 (w lipcu 1936 roku oznaczenie zmieniono na XB-15), podtrzymując jednak nadal zainteresowanie konstrukcją Martina na wypadek niepowodzenia Boeinga. W 1935 roku Martin radykalnie zmodyfikował swoją konstrukcję. Tym razem zaprezentowano maszynę dwukadłubową napędzaną sześcioma silnikami V-1710-3. Cztery z nich zamontowane były w krawędzi natarcia skrzydła. Pod drugiej stronie płata, na krawędzi spływu skrzydła, naprzeciwko zewnętrznych silników ciągnących zamontowano pozostałe dwie jednostki napędowe pełniące rolę silników pchających. Skrzydło zostało wydłużone, pomiędzy dwiema belkami znajdowała się duża gondola kadłubowa, w której umieszczono kabinę załogi bombowca. Podwozie bombowca było chowane, trójpodporowe z przednim podparciem. Podwozie główne ze zdwojonymi kołami. Nowy projekt otrzymał oznaczenia XB-16A. Maszyna nie znalazła uznania w oczach decydentów US Army Air Corps. Uznano, że tak awangardowa konstrukcja będzie zbyt droga i sprawiająca trudności w eksploatacji a zastosowane w maszynie silniki Allison nie zapewniały konstrukcji wymaganej mocy na dużych wysokościach. Cały program budowy XB-16 został anulowany.
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie samoloty bombowe przed 1939 XB-16 Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym