zdiagnozowanie gruźlicy u jej siostry Anny.

Specjalizację rozpoczęła w 1926 roku w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie pod kierunkiem doktora Witolda Zawadowskiego. Znajomość języków obcych umożliwiła jej korzystanie z zagranicznej literatury fachowej, a także odbycie kilku staży zagranicznych, w tym u światowej sławy austriackiego specjalisty Guido Holzknechta. W konsekwencji specjalizację uzyskała już w 1927 roku.

W tym samym roku rozpoczęła samodzielną pracę jako radiolog w Przychodni Przeciwgruźliczej przy ul. Miodowej w Warszawie. W 1929 roku została kierowniczką Pracowni Radiologicznej w Szpitalu Wolskim. Stanowisko to piastowała do 1943 roku. W krótkim czasie przekształciła kierowaną przez siebie pracownię jeden z wiodących ośrodków radiologicznych w kraju. Jej zasługą było m.in. wprowadzenie nowych metod diagnostycznych (bronchografia, tomografia liniowa). W dodatku pod jej kierownictwem powstało w Szpitalu Wolskim jedno z najlepszych polskich archiwów radiologicznych.

Jednocześnie razem z dr. Witoldem Zawadowskim prowadziła prywatny gabinet radiologiczny przy rogu ulic Poznańskiej i Hożej. Była inicjatorką utworzenia Stacji Odmy Sztucznej przy ul. Miodowej 23 (prowadziła tam gabinet rentgenowski).