dyrektora szpitala) Krzyżem Walecznych.

W czasie niemieckiej okupacji odmówiła podpisania volkslisty; podobnie uczynili pozostali członkowie jej rodziny. Nadal pracowała w Szpitalu Wolskim jako kierownik Pracowni Radiologicznej. W 1940 roku uruchomiła w Szpitalu Wolskim pracownię rentgenoterapii dla chorych na raka płuc. Ponadto zorganizowała spółdzielnię szpitalną, która udzielała wsparcia pracownikom szpitala będącym w trudnej sytuacji materialnej. Zainwestowała w nią niemal wszystkie posiadane oszczędności.

Jednocześnie była zaangażowana w różne formy działalności konspiracyjnej. Uczestniczyła w tajnym nauczaniu medycyny. Przygotowywała spreparowaną dokumentację medyczną, wykorzystywaną następnie przy zabiegach o zwolnienie więźniów z Pawiaka. Uczestniczyła też w akcji przekazywania więźniom leków i grypsów. To prawdopodobnie za jej sprawą do Szpitala Wolskiego przyjęto umierającego Jana Bytnara ps. „Rudy”, uwolnionego przez kolegów z Szarych Szeregów w akcji pod Arsenałem. W jej gabinecie zorganizowano pewnego razu tajną naradę kierownictwa Delegatury Rządu na Kraj. Była współpracowniczką Komitetu Porozumiewawczego Lekarzy Demokratów i Socjalistów.