thumb|Grote Reber thumb|Radioteleskop skonstruowany przez Rebera (Wheaton, 1937) Grote Reber (ur. 22 grudnia 1911 w Wheaton, zm. 20 grudnia 2002 na Tasmanii) – amerykański astronom amator, jeden z pionierów radioastronomii.
Życiorys W 1933 ukończył studia inżynieryjne na Armour Institute of Technology. W tym samym roku zetknął się z publikacją Karla Jansky’ego, który zaobserwował szumy zakłócające łączność radiową i stwierdził, że pochodzą one z obszaru Galaktyki. W 1937 roku Reber poświęcił swoje półroczne dochody i skonstruował antenę o średnicy 9,4 m (która aż do końca II wojny światowej była używana jako jedyny na świecie radioteleskop) oraz detektor wykrywający sygnały o częstotliwości 160 megaherców. Systematyczne pomiary rozpoczął w 1939 roku. Jego artykuły, które opublikował w czasopiśmie „Astrophysical Journal” w 1940 i 1944, uważa się za początek radioastronomii.
W 1944 roku sporządził pierwsze radiowe mapy nieba na częstotliwościach 160 oraz 64 MHz, na których jasne obszary odpowiadały intensywnemu promieniowaniu. Najjaśniejsze było centrum Drogi Mlecznej. W tym samym czasie opublikował także wyniki udanych pomiarów natężenia promieniowania radiowego Słońca.