W marcu 1927 zastąpił pułkownika Juliusza Zulaufa na stanowisku dowódcy 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa we LwowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 31.03.1927 r.. W czerwcu 1930 obowiązki dowódcy pułku zdał podpułkownikowi dypl. Feliksowi Kwiatkowi, a następnie objął stanowisko szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we LwowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 18.06.1930 r.Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 roku), Sztab Główny, Drukarnia Sztabu Generalnego, Warszawa 1931, s. 5..
W marcu 1932 mianowany został dowódcą Brygady KOP „Wołyń” w ŁuckuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 r.. 21 grudnia 1932 awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W opinii za 1936 sporządzonej przez inspektora armii, generała dywizji Stanisława Burhardt-Bukackiego został scharakteryzowany, jako „oficer bardzo wartościowy ideowo. Taktycznie słaby”. Z dniem 1 lutego 1937 został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw WojskowychArchiwum Józefa Piłsudskiego, teczka 701/1/120, Opinie dowódców brygad KOP za 1936 rok.. Do września 1939 był członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego.