Kryteria podobieństwa modeli doświadczalnych zjawisk lub układów fizycznych, to uzyskane dzięki analizie ich modeli matematycznych zasady pozwalające ustalić czy opisywane zjawisko oraz jego doświadczalna realizacja w sytuacji modelowej mogą być uważane za tożsame. Innymi słowy badamy małą kopię układu (model samolotu w tunelu aerodynamicznym, rozpiętość skrzydeł 1 m), a chcemy wyciągać wnioski na temat zachowania się dużego obiektu (prawdziwy samolot, rozpiętość skrzydeł 120 m). Okazuje się, że pomiędzy takimi układami nie zachodzi prosta zależność polegająca na pomnożeniu wyników pomiarów, np. prędkości gazów razy skala modelu.
Badanie rzeczywistych i skomplikowanych zjawisk czy układów możliwe jest jedynie w pewnym ograniczonym zakresie. Trudno sobie wyobrazić możliwość czysto teoretycznego lub numerycznego opisu przepływu w tak skomplikowanym układzie jak na przykład zapora wodna czy jumbo-jet. Konieczne jest wówczas wykonanie modelu i pomiar w kontrolowanym środowisku laboratoryjnym zachowania się układu, prędkości przepływów, naprężeń itp. Oczywiste jest, że tak analizowane modele są znacznie mniejsze niż ich planowane rzeczywiste odpowiedniki. Kryteria podobieństwa pozwalają ocenić na ile i w jakim zakresie zachowanie takiego modelowego układu odpowiada układowi rzeczywistemu.