Video 2000 – format magnetycznego zapisu obrazu i dźwięku, który został opracowany przez firmy Philips i Grundig pod koniec lat 70. XX wieku. Był konkurencją dla formatów Betamax (Sony) i VHS (JVC).
Charakterystyka V2000 były podobne do kaset magnetofonowych (Compact Cassette), lecz miały wymiary standardu VHS. Format ten, jako jedyny dotąd opracowany, umożliwia dwukierunkowy zapis obrazu na taśmie szerokości 1/2", w jedną stronę na jej połowie. Tak niewielka szerokość ścieżki zapisu wymaga małych i precyzyjnie skanujących głowic pracujących w tzw. systemie DTF (Dynamiczne Śledzenie Ścieżki). Głowice na bębnie wizyjnym odchylają się w zależności od skosu ścieżki. Oprócz dobrej stabilizacji obrazu, system DTF umożliwił uzyskanie czystego obrazu przy przewijaniu z podglądem bez poziomych linii, znanych z innych systemów domowych i półprofesjonalnych.
Elementem formatu jest system DNS, który przy przesuwie taśmy 2,44 cm/s osiąga dynamikę dźwięku na poziomie 52 dB oraz mechanizm składający się z dwóch silników, które bezpośrednio napędzają szpulki kasety. Umożliwia to ciche i bardzo szybkie przewijanie taśmy.